ساحل چشمان تو....

‏"‏‎‏سکوتت تلخ ترین حس مشترکمان بود‏"‏!!!‏

باسلام‏ ‏خدمت‏ ‏همه‏ ‏دوستای‏ ‏عزیزم‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏یادمن‏ ‏بودن

مخصوصا‏ ‏عزیزترینم

چون‏ ‏من‏ ‏رو‏ ‏وبلاگ‏ ‏بقیه‏ ‏نمی‏ ‏تونم‏ ‏کامنت‏ ‏بذارم‏ ‏ازاینجا‏ ‏سال‏ ‏جدیدوبه‏ ‏همه‏ ‏تبریک‏ ‏میگم

امیدوارم‏ ‏همگی‏ ‏سال‏ ‏خوب‏ ‏وسرشار‏ ‏ازسلامتی‏ ‏داشته‏ ‏باشین

هیچ‏ ‏وقت‏ ‏غصه‏ ‏ای‏ ‏تو‏ ‏دلتون‏ ‏نباشه،به‏ ‏اون‏ ‏چیزی‏ ‏که‏ ‏میخوایید‏ ‏برسید

موفق‏ ‏وپیروز‏ ‏باشید

سال‏ ‏نو‏ ‏مبارک

[ بیست و نهم اسفند 1392 ] [ 14:4 ] [ samira ]

[ ]

سلام.....نه‏ ‏شایدم‏ ‏خداحافظ،چون‏ ‏این‏ ‏آخرین‏ ‏نوشته‏ ‏من‏ ‏خواهد‏ ‏بود‏!‏‏!‏‏!
‏فقط‏ ‏حیف‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏نکشیده‏ ‏تموم‏ ‏شد
‏درسته‏ ‏این‏ ‏وبلاگ‏ ‏مثل‏ ‏خیلی‏ ‏از‏ ‏وبلاگ‏ ‏های‏ ‏شما‏ ‏قشنگ‏ ‏ورنگارنگ‏ ‏نبود
‏ ‏ولی‏ ‏همه‏ ‏نوشته‏ ‏هاش‏ ‏ازته‏ ‏دل‏ ‏بود‏ ‏وخالصانه‏‏ ‏
‏ ‏ازهمه‏ ‏دوستان‏ ‏عزیزم‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏‏"‏ساحل‏ ‏چشمان‏ ‏تو‏"‏‏ ‏اومدن‏ ‏واقعاسپاسگذارم‏ ‏
‏ ‏‏ ‏ازتک‏ ‏تکتون‏ ‏خیلی‏ ‏چیزا‏ ‏یاد‏ ‏گرفتم.با‏ ‏خیلی‏ ‏هاتون‏ ‏زندگی‏ ‏کردم...
از‏ ‏غزل‏ ‏که‏ ‏میدونم‏ ‏مشکلاتی‏ ‏داره‏ ‏وامیدوارم‏ ‏مشکلاتش‏ ‏حل‏ ‏بشه‏ 
‏‏‏ازنیماکه‏ ‏پسربامعرفت‏ ‏وخوش‏ ‏قلبی‏ ‏بود،امیدوارم‏ ‏خونشوبسازه‏ ‏وکتابش‏ ‏وچاپ‏ ‏کنه،
اولین‏ ‏کسی‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏من‏ ‏به‏ ‏‏وبلاگش‏نظردادم‏ ‏ونوشته‏ ‏هاشو‏ ‏دوست‏ ‏دارم‏ ‏
از‏ ‏امیر‏ ‏که‏ ‏خیلی‏ ‏اذیتش‏ ‏کردم‏ ‏وامیدوارم‏ ‏منوببخشه،قالبمو‏ ‏عوض‏ ‏نکردم‏ ‏چون‏ ‏یادگاری‏ ‏اون‏ ‏بود‏ ‏دلم‏ ‏نیومد.
ازفرشته‏ ‏که‏ ‏امیدوارم‏ ‏به‏ ‏اون‏ ‏چیزی‏ ‏که‏ ‏می‏ ‏خواد‏ ‏برسه
‏از‏ ‏نوید‏ ‏که‏ ‏غرورشو‏ ‏شکستم‏ ‏که‏ ‏می‏ ‏خوام‏ ‏حلالم‏ ‏کنه‏‏ ‏وببخشه
 ‏چون‏هنوز‏ ‏اسمشو‏ ‏از‏ ‏لینکا‏ ‏پاک‏ ‏نکردم‏
‏از‏ ‏سعید‏ ‏که‏ ‏‏یه‏ ‏دختر‏ ‏خوب‏ ‏نصیبش‏ ‏بشه‏ ‏و‏ ‏تمام‏ ‏حقشو‏ ‏ازعموش‏ ‏بگیره،
آقا‏سعید‏ ‏تنهایی‏ ‏دیگه‏ ‏بسه‏ ‏وقت‏ ‏زن‏ ‏گرفتنه‏ ‏
از‏ ‏واله‏ ‏که‏ ‏خیلی‏ ‏شبیه‏ ‏شخص‏ ‏موردنظرش‏ ‏بودم‏ ‏وهمیشه‏ ‏هر‏ ‏وقت‏ ‏میومد‏ ‏بادقت‏ ‏وحوصله‏ ‏تمام‏ ‏نوشته‏ ‏هامو‏ ‏میخوند‏ ‏ازکیارش،مانیا،فاطمه،الهام،فاطمه،مصطفی‏ ‏عزیز.احسان،خورشید،پسردهن‏ ‏لق‏ ‏که‏ ‏حتی‏ ‏اسمشم‏ ‏نمیدونم،
ازهمه‏ ‏همه.،اسم‏ ‏خیلیا‏ ‏یادم‏ ‏رفت......واقعا‏ ‏ممنون.‏ ‏
اگه‏ ‏چیزی‏ ‏گفتم‏ ‏یانوشتم‏ ‏که‏ ‏کسی‏ ‏دلگیرشد‏ ‏‏معذرت‏ ‏میخوام‏و‏حلال‏ ‏کنید‏ ‏از‏ ‏خدا‏ ‏برا‏ ‏تک‏ ‏تکتون‏ ‏آرزوی‏ ‏خوشبختی‏ ‏وسلامت‏ ‏دارم

‏"‏‏یا‏ ‏حق‏ ‏سمیرا‏"‏


ادامه مطلب

[ بیستم دی 1392 ] [ 6:32 ] [ samira ]

[ ]

اینجا دنیاست...نامی دخترانه وشاید بی وفا،ولی نام دیگرش جهان است ومردانه‏!‏‏!‏‏!‏هردو غربت نشین انسان های پاک‏ ‏اند.
این‏ ‏دنیا‏ ‏یه‏ ‏روز‏ ‏خودکشیه،یه‏ ‏روز‏ ‏پرازدلخوشیه‏ ‏اما‏ ‏برای‏ ‏ما‏ ‏فقط‏ ‏یه‏ ‏تابلوی‏ ‏نقاشیه.
‏ ‏‏ ‏آی‏ ‏دنیا‏ ‏عشق‏ ‏را‏ ‏برایت‏ ‏تعریف‏ ‏کنم‏?‏‏?‏‏!‏‏!۱۶ساله‏ ‏ام‏ ‏وعاشق‏ ‏دختر‏ ‏زیبا‏ ‏روی‏ ‏همسایه‏!‏‏!‏‏!‏وپدرم‏ ‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله.....‏
‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏مکه‏ ‏رفته‏ ‏تسبیح‏ ‏به‏ ‏دست،دنبال‏ ‏دختر۲۳ساله‏ ‏ای‏ ‏است‏ ‏تا‏ ‏تازگی‏ ‏وطراوت‏ ‏آن‏ ‏را‏ ‏با‏ ‏تن۵۰ساله‏ ‏اش‏ ‏لمس‏ ‏کند...اهل‏ ‏گناه‏ ‏نیست‏‏‏ساعتی‏ ‏صیغه‏ ‏میکند‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏‏
‏خانه‏ ‏اش۴طبقه‏ ‏با‏ ‏ویلای‏ ‏لوکس..مال‏ ‏خودش‏ ‏نیست‏ ‏الطاف‏ ‏الهی‏ ‏یست‏!‏‏!‏‏!‏‏!
‏هرسال‏ ‏محرم‏ ‏شهر‏ ‏تاشهر‏ ‏را‏ ‏برنج‏ ‏نذری‏ ‏وآش‏ ‏نذری‏ ‏می‏ ‏دهد...دست‏ ‏خودش‏ ‏نیست‏ ‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏است‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
آی‏ ‏روزگار‏ ‏بسه‏ ‏دیگه‏ ‏ما‏ ‏زند‏ه‏ ‏ایم‏ ‏نفس‏ ‏نکش‏ ‏به‏ ‏جای‏ ‏ما،
حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏هوای‏ ‏دنیا‏ ‏را‏ ‏گرفته‏،ریاکاریش‏ ‏گوش‏ ‏تا‏ ‏گوش‏ ‏فلک‏ ‏را‏ ‏فرا‏ ‏گرفته..
آی‏ ‏آدما‏ ‏بسه‏ ‏دیگه‏ ‏این‏ ‏برزخه‏ ‏یا‏ ‏زندگی‏?‏‏!‏موندیم‏ ‏جدا‏ ‏ازهمدیگه‏ ‏فقط‏ ‏به‏ ‏جرم‏ ‏ندارگی‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏زمین‏ ‏که‏ ‏سهل‏ ‏است‏ ‏آسمان‏ ‏را‏ ‏هم‏ ‏گرو‏ ‏گرفته...
آآآآآآآی‏ ‏کسی‏ ‏که‏ ‏دنیا‏ ‏وآسمانش‏ ‏با‏ ‏تمام‏ ‏ستارگان‏ ‏آن‏ ‏به‏ ‏نام‏ ‏خود‏ ‏سند‏ ‏زده‏ ‏ای،
پایت‏ ‏در‏ ‏زمینی‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏من‏ ‏وامثال‏ ‏ما‏ ‏قدم‏ ‏می‏ ‏زنیم‏ ‏
اگر‏ ‏تفاوتی‏ ‏هست‏ ‏در‏ ‏قلب‏ ‏ودل‏ ‏هایمان‏ ‏نقش‏ ‏بسته‏ ‏نه‏ ‏درتسبیح‏ ‏وپول‏ ‏ومقام.....
خانه‏ ‏ابدی‏ ‏هر‏ ‏دو‏ی‏ ‏ما‏ ‏یک‏ ‏قطعه‏ ‏زمین‏ ‏تاریک‏ ‏و‏ ‏کوچک‏ ‏خداست.......‏!‏‏!‏

[ یازدهم دی 1392 ] [ 11:34 ] [ samira ]

[ ]

شادی‏ ‏که‏ ‏در‏ ‏عزای‏ ‏تو‏ ‏معنا‏ ‏نمی‏ ‏شود

شام‏ ‏شهادتت‏ ‏شب‏ ‏یلدا‏ ‏نمی‏ ‏شود

آقا....تمام‏ ‏مردم‏ ‏ایران‏ ‏مودب‏ ‏اند

‏ ‏جشنی‏ ‏به‏ ‏احترام‏ ‏تو‏ ‏برپا‏ ‏نمی‏ ‏شود

‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏

‏ ‏‏ ‏یلدا،دخترسیاه‏ ‏موی‏ ‏بلند‏ ‏بالا

‏ ‏یادگارنام‏ ‏وطن،میوه‏ ‏پاییزوعروس‏ ‏زمستان‏ ‏در‏ ‏راه‏ ‏است

‏ ‏‏اورابر‏ ‏سر‏ ‏سفره‏ ‏مهربنشانیم‏ ‏وایرانی‏ ‏بودن‏ ‏را‏ ‏فراموش‏ ‏نکنیم

‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏

رسمه‏ ‏شبه‏ ‏یلدا‏ ‏تفالی‏ ‏‏ ‏به‏ ‏حافظ‏ ‏میزنن

دوست‏ ‏داشتی‏ ‏نیت‏ ‏کن،برو‏ ‏ادامه‏ ‏مطلب...

‏ ‏‏ ‏


ادامه مطلب

[ سی ام آذر 1392 ] [ 14:31 ] [ samira ]

[ ]

‏ ‏‏ ‏‏ ‏زندگی‏ ‏پر‏ ‏از‏ ‏ابهام‏ ‏است.....‏!‏‏!‏‏‏ ‏
‏ ‏‏ ‏بی‏ ‏گناهی‏ ‏پای‏ ‏دار‏‏ ‏رفت‏ ‏و‏ ‏خندید،نمی‏ ‏دانست‏ ‏که‏ ‏پای‏ ‏دار‏ ‏خواهد‏ ‏رفت‏!‏‏ ‏
‏ ‏‏ ‏چاقو‏ ‏دسته‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏برید،ومحبت،خار‏ ‏راگل‏ ‏نکرد
‏ ‏‏ ‏همانگونه‏ ‏که‏ ‏دوری‏ ‏دوستی‏ ‏نیاورد،و‏ ‏پول‏ ‏خوشبختی‏ ‏اورد‏ ‏ا‏ ‏‏‏نگار‏ ‏دوره‏ ‏ضرب‏ ‏المثل‏ ‏ها‏ ‏به‏ ‏پایان‏ ‏رسیده‏‏ ‏ ‏هنوز‏ ‏نفهمیده‏ ‏ام‏ ‏سکوت‏ ‏علامت‏ ‏رضاست‏?‏‏!‏‏!‏‏ ‏یا‏ ‏جواب‏ ‏ابلهان‏ ‏خاموشی‏ ‏یست‏!‏‏!‏‏!‏‏ ‏درسالگرد‏ ‏متولد‏ ‏شدنمان‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏از‏ ‏عمرمان‏ ‏کم‏ ‏می‏ ‏شود‏!‏‏!‏‏!‏‏ ‏یا‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏اضافه‏!‏‏!‏‏!‏ ‏بابتش‏ ‏شاد‏ ‏باشیم‏ ‏یا‏ ‏غمزده‏?‏‏!‏‏‏‏ ‏ ‏‏
‏ ‏‏ ‏واقعا‏ ‏دنیا‏ ‏رسم‏ ‏غریبی‏ ‏دارد....‏ ‏تو‏ ‏گفتی‏ ‏چترها‏ ‏را‏ ‏باید‏ ‏بست،زیر‏ ‏باران‏ ‏باید‏ ‏رفت‏ ‏ ما‏ ‏به‏ ‏هوای‏ ‏بارانی‏ ‏می‏ ‏گوییم‏ ‏خراب‏!‏‏!‏‏!‏وحتما‏ ‏به‏ ‏صیغه‏ ‏ساعتی‏ ‏هم‏ ‏می‏ ‏گوییم‏ ‏ثواب‏!‏‏!‏‏!‏ ‏‏ ‏‏ ‏تو‏ ‏گفتی:الا‏ ‏یا‏ ‏ایها‏ ‏الساقی‏ ‏ادر‏ ‏کاسأ‏ ‏وناولها‏ ‏‏... ‏‏*‏‏*‏‏*‏.... ‏‏‏که‏ ‏عشق‏ ‏آسان‏ ‏نمود‏اول‏ ‏ولی‏ ‏افتادمشکل‏ ‏ها‏ ‏ماگفتیم:تنم‏ ‏ارزانی‏ ‏توست،سیرابم‏ ‏نکنی‏ ‏هرزه‏ ‏میشوم‏!‏‏!‏‏!
‏ ‏زندگی‏ ‏قصه‏ ‏کدام‏ ‏اعمال‏ ‏ماست‏?‏‏!‏‏‏‏ ‏کدا‏م‏ ‏را‏ ‏زندگی‏ ‏کنیم‏?‏‏!‏‏!قصه‏ ‏زندگی‏ ‏ما‏ ‏ازهمان‏ ‏ابتدا‏ ‏به‏ ‏سر‏ ‏امده‏ ‏بود
‏ ‏فقط‏ ‏در‏ ‏میان‏ ‏این‏ ‏قصه‏ ‏ها،کلاغی‏ ‏آواره‏ ‏شد......

[ دوم آذر 1392 ] [ 12:41 ] [ samira ]

[ ]

روی‏ ‏دستش،پسرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه.....

نیزه‏ ‏ها‏ ‏تاجگرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....
‏ ‏

این‏ ‏چه‏ ‏خورشید‏ ‏غریبیست‏ ‏که‏ ‏با‏ ‏حال‏ ‏نزار

پای‏ ‏نعش‏ ‏قمرش‏ ‏رفت.ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....

‏ ‏

‏ ‏‏ ‏شیرمردی‏ ‏که‏ ‏دران‏ ‏واقعه‏ ۷۲‏ ‏بار

دست‏ ‏غم‏ ‏برکمرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....

‏ ‏

هر‏ ‏طرف‏ ‏می‏ ‏نگری‏ ‏نام‏ ‏حسین‏ ‏است‏ ‏و‏ ‏حسین

ای‏ ‏وااای......سرش‏ ‏رفت‏ ،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه.....


[ هفدهم آبان 1392 ] [ 12:25 ] [ samira ]

[ ]

ساعات‏ ‏‏ ‏تعطیلی‏ ‏تمام‏ ‏مدارس‏ ‏منطقه‏ ‏را‏ ‏می‏ ‏دانست،،،
یک‏ ‏ساعت‏ ‏مانده‏ ‏به‏ ‏ان،جلو‏ ‏اینه‏ ‏با‏ ‏موهای‏ ‏تازه‏ ‏ژل‏ ‏کرده‏ ‏خود‏ ‏کلنجار‏ ‏می‏ ‏رفت‏ ‏
جلو‏ ‏در‏ ‏مدرسه‏ ‏ایستاده‏ ‏ومنتظره‏ ‏کیس‏ ‏مناسب‏ ‏بود‏ ‏تاشاید‏ ‏سرگرمی‏ ‏ان‏ ‏روزش‏ ‏تامین‏ ‏شود.....‏ ‏
دختری‏ ‏باظاهرکاملا‏ ‏غیرعادی‏ ‏در‏ ‏خیابان‏ ‏راه‏ ‏می‏ ‏رفت‏ ‏واظهار‏ ‏خودنمایی‏ ‏می‏ ‏کرد.
با‏ ‏دیدن‏ ‏دختربه‏ ‏سمتش‏ ‏رفت......
لباس‏ ‏ها‏ ‏و‏ ‏وضعیت‏ ‏پوششیه‏ ‏دختر‏ ‏به‏ ‏قدری‏ ‏زننده‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏ناخوداگاه‏ ‏هر‏ ‏پسری‏ ‏را‏ ‏به‏ ‏طرفش‏ ‏می‏ ‏کشاند‏ ‏
چند‏ ‏کلام‏ ‏حرف‏ ‏که‏ ‏زد...باهم‏ ‏همرا‏ ‏شدند.....
در‏ ‏ان‏ ‏طرف‏ ‏خیابان‏ ‏پسری‏ ‏دیگر‏ ‏دست‏ ‏به‏ ‏دست‏ ‏با‏ ‏دخترکی‏ ‏را‏ ‏می‏ ‏رفت‏‏ ‏
صدای ‏خنده‏ ‏هاشان‏ ‏گوش‏ ‏تا‏ ‏گوش‏ ‏خیابان‏ ‏شنیده‏ ‏می‏ ‏شدشد
چشمانش‏ ‏به‏ ‏ان‏ ‏دو‏ ‏که‏ ‏ختم‏ ‏شد‏ ‏ایستاد‏ ‏وخیره‏ ‏به‏ ‏چشمان‏ ‏دخترک‏ ‏مبهوت‏ ‏شد..
دختر‏ ‏با‏ ‏صدایی‏ ‏لرزان‏ ‏گفت:داداش‏ ‏ببخشید‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
پسر‏ ‏انعکاس‏ ‏رفتار‏ ‏خود‏ ‏را،‏ ‏با‏ ‏ناموس‏ ‏خودش‏ ‏دید......‏!‏‏!‏‏!‏
عمل‏ ‏متقابل‏ ‏او‏ ‏جواب‏ ‏کاری‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏خود‏ ‏نیز‏ ‏با‏ ‏دیگران‏ ‏داشت......‏!‏‏!‏‏!‏

[ چهارم آبان 1392 ] [ 18:47 ] [ samira ]

[ ]

دیشب‏ ‏با‏ ‏خدا‏ ‏دعوایم‏ ‏شد......‏!‏‏!‏‏‏!‏
باهم‏ ‏قهرکردیم.....‏!‏‏!‏‏‏!‏
‏از‏ ‏نداده‏ ‏هایش‏ ‏گله‏ ‏مند‏ ‏بودم.....
‏ ‏واز‏ ‏داده‏ ‏هایش‏ ‏رضایت‏ ‏نداشتم...
حکمتش‏ ‏را‏ ‏فقظ‏ ‏سخن،سر‏ ‏زبان‏ ‏ها‏ ‏می‏ ‏دانستم.....
خواسته‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏بر‏ ‏خواسته‏ ‏او‏ ‏مرجح‏ ‏می‏ ‏دیدم....
‏وهدف‏ ‏هایم‏ ‏را‏ ‏اجباری‏ ‏برای‏ ‏براورده‏ ‏شدن.....‏‏
فکرکردم‏ ‏دیگر‏ ‏مرا‏ ‏دوست‏ ‏ندارد...‏!‏‏!‏‏!‏
‏ ‏‏ ‏گوشه‏ ‏ای‏ ‏نشستم‏ ‏واز‏ ‏اینکه‏ ‏مرا‏ ‏نمی‏ ‏بیند‏ ‏شاکی‏ ‏بودم‏.
چند‏ ‏قطره‏ ‏اشک‏ ‏که‏ ‏از‏ ‏گونه‏ ‏هایم‏ ‏چکید....وخوابم‏ ‏گرفت‏!‏‏
صبح‏ ‏که‏ ‏بیدار‏ ‏شدم.هوا‏ ‏گرفته‏ ‏بود..‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏
مادرم‏ ‏گفت:نمی‏ ‏دانی‏ ‏از‏ ‏دیشب‏ ‏تاصبح‏ ‏چه‏ ‏بارانی‏ ‏می‏ ‏امد.....‏!‏‏‏!‏
‏انگار‏ ‏خدا‏ ‏هم‏ ‏دلش‏ ‏ازمن‏ ‏شکسته‏ ‏بود....‏!‏‏‏!‏‏
دانستم‏ ‏خدا‏ ‏مرا‏ ‏می‏ ‏بیند،می‏ ‏فهمد....
‏وتمام‏ ‏خواسته‏ ‏هایم‏ ‏را‏ ‏می‏ ‏شنود......‏
‏بعداز‏ ‏بارانی‏ ‏سخت،هوایی‏ ‏تازه‏ ‏رالمس‏ ‏کردم‏ ‏وبوی‏ ‏دل‏ ‏انگیزی‏ ‏ازسرسبزی‏ ‏زمین‏ ‏واسمان‏ ‏به‏ ‏مشام‏ ‏می‏ ‏رسید...‏
ودانستم‏ ‏خدا‏ ‏مرا‏ ‏به‏ ‏شیوه‏ ‏خدایی‏ ‏سنجید......
ومعجزه‏ ‏اش‏ ‏رابر‏ ‏من‏ ‏ارزانی‏ ‏داشت...‏
تاشکرگزارش‏ ‏باشم........


[ بیست و سوم مهر 1392 ] [ 11:50 ] [ samira ]

[ ]


در‏ ‏روزگاران‏ ‏نه‏ ‏چندان‏ ‏دورزن‏ ‏وشوهری‏ ‏بودن‏ ‏که‏ ‏خیلی‏ ‏همدیگرو‏ ‏دوست‏ ‏داشتن.ولی‏ ‏این‏ ‏دوتا‏ ‏همیشه‏ ‏دور‏ ‏از‏ ‏هم‏ ‏بودن،
اقای‏ ‏خونه‏ ‏برای‏ ‏تحصیلات‏ ‏به‏ ‏یه‏ ‏شهر‏ ‏خیلی‏ ‏دور‏ ‏رفته‏ ‏بودو‏ ‏خانوم‏ ‏خونه،توخونه‏ ‏پدریش‏ ‏زندگی‏ ‏می‏ ‏کرد.
اما‏ ‏این‏ ‏زن‏ ‏وشوهر‏ ‏دوتا‏ ‏بچه‏ ‏هم‏ ‏داشتن.یه‏ ‏دختر۲ساله‏ به‏ ‏اسم‏ ‏بتول‏ ‏ویه‏ ‏بچه‏ ‏تو‏ ‏راهیه‏ ‏۴ماه.
ولی‏ ‏اقای‏ ‏خونه،زن‏ ‏خوشگل‏ ‏وشیرین‏ ‏زبونشو‏ ‏یه‏ ‏روز‏ ‏تنهاگذاشت‏ ‏ورفت
درد‏ ‏ودل‏ ‏زن‏ ‏با‏ ‏همسرش:اقای‏ ‏خونه‏ ‏دیگه‏ ‏واسه‏ ‏کی‏ ‏شیرین‏ ‏زبونی‏ ‏کنم‏!‏‏!‏جیگرم‏ ‏هنوزم‏ ‏خامه‏!‏‏!
‏ ‏‏ ‏‏راستی‏ ‏اقایی‏ ‏بچمون‏ ‏الان‏ ‏۶ماهشه،رفتم‏ ‏میگن‏ ‏پسره‏!‏‏!‏چراتعجب‏ ‏کردی‏?‏بچه‏ ‏اینترنتی‏ ‏خوب‏ ‏سریع‏ ‏رشد‏ ‏میکنه‏!‏‏!‏‏!‏
دیگه‏ ‏اندازه‏ ‏توپ‏ ‏بسکتبال‏ ‏نیست‏ ‏شده‏ ‏یه‏ ‏الاغچه‏ ‏عین‏ ‏باباش‏!‏‏!‏‏!‏اذیت‏ ‏میکنه،
حالا‏ ‏که‏ ‏رفتی‏ ‏اسم‏ ‏پسرمونو‏ ‏چی‏ ‏بذارم‏?‏‏!‏‏!‏اخه‏ ‏قراربود‏ ‏تواسمشو‏ ‏بذاری‏!‏‏!
‏راستی‏ ‏اقایی‏ ‏وقتی‏ ‏هنوزم‏ ‏میرم‏ ‏تو‏ ‏اینترنت‏ ‏،روبند‏ ‏وچادر‏ ‏سرم‏ ‏میکنما
اقامعلم‏ ‏یادته‏ ‏شبا‏ ‏چقد‏ ‏خوابالو‏ ‏بودم،الان‏ ‏چند‏ ‏شب‏ ‏که‏ ‏دیگه‏ ‏نخوابیدم.دلم‏ ‏گرفته‏ ‏اخه‏ ‏بدموقع‏ ‏رفتی
اقامعلم‏ ‏اینبار‏ ‏توبدون‏ ‏خداحافظی‏ ‏رفتی‏ها‏!‏‏!‏‏!‏خیلی‏ ‏حرفا‏ ‏تودلم‏ ‏موند.
‏ ‏‏ ‏راستی‏ ‏اقا‏ ‏معلم‏ ‏اجازه:من‏ ‏الان‏ ‏love lornشدم‏!‏‏!‏درست‏ ‏گفتم‏?‏‏!‏‏!
‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏اجازه‏ ‏اقا‏ ‏معلم‏ ‏میدونی a muck be mak love‏ ‏یعنی‏ ‏چی‏?‏‏!یعنی‏ ‏من...من...‏کاش‏ ‏بودی‏ ‏ومیگفتی‏ ‏که‏ ‏اینبارم‏ ‏غلط‏ ‏نوشتم‏?‏‏?‏
اقامعلم...بابت‏ ‏قطره‏ ‏قطره‏ ‏اشکت‏ ‏شرمندتم.حرفای‏ ‏زیادی‏ ‏تو‏ ‏دلم‏ ‏موند.ولی...فقط‏ ‏عزیزم‏ ‏حلال‏ ‏کن.......

[ دوازدهم مهر 1392 ] [ 17:49 ] [ samira ]

[ ]

یادش‏ ‏بخیر......اول‏ ‏مهرکه‏ ‏میشد،چه‏ ‏ذوق‏ ‏وشوقی‏ ‏واسه‏ ‏رفتن‏ ‏به‏ ‏مدرسه‏ ‏داشتیم.مانتو‏ ‏سرمه‏ ‏ای،بایه‏ ‏مقنعه‏ ‏سفید‏ ‏اتو‏ ‏شده،ویه‏ ‏کوله‏ ‏پشتی‏ ‏کوچولو‏ ‏صورتی‏ ‏رنگ.مدادای‏ ‏رنگی‏ ‏ودفترهای‏ ‏سهمیه‏ ‏بندی‏ ‏شده‏ ‏مدارس‏ ‏که‏ ‏مثل‏ ‏دفترای‏ ‏امروزی‏ ‏زیاد‏ ‏فانتزی‏ ‏ونقاشی‏ ‏شده‏ ‏نبود‏ ‏ولی‏ ‏کلی‏ ‏ذوق‏ ‏داشت،نوشتن‏ ‏تو‏ ‏صفحه‏ ‏اول‏ ‏دفتر‏ ‏نو..بهترین‏ ‏زنگ،زنگ‏ ‏انشا‏ ‏بود‏ ‏وقشنگ‏ ‏ترین‏ ‏صدا،صدای،زنگ‏ ‏تفریح‏ ‏بود....چقدر‏ ‏روی‏ ‏نوک‏ ‏مداد‏ ‏قرمزمون‏ ‏حساس‏ ‏بودیم‏ ‏که‏ ‏حتماباید‏ ‏تیز‏ ‏وبلند‏ ‏می‏ ‏بود.وسطل‏ ‏مدرسه‏ ‏پرمیشداز‏ ‏پوکه‏ ‏‏های‏ ‏تراشیده‏ ‏شده‏ ‏مداد...چقدرسرشستن‏ ‏تخته‏ ‏پاکن‏ ‏مدرسه‏ ‏باهم‏ ‏دعوا‏ ‏می‏ ‏کردیم،اخرشم‏ ‏معلم‏ ‏نوبتی‏ ‏همه‏ ‏رو‏ ‏می‏ ‏فرستاد....یاحتی‏ ‏سرگچ‏ ‏اوردن.....ولی‏ ‏امروزه،مدرسه‏ ‏هاکلی‏ ‏فرق‏ ‏کرده،تخته‏ ‏های‏ ‏‏ ‏سیاه‏ ‏مدرسه‏ ‏دیگه‏ ‏شده‏ ‏وایتبرد.جدیدانم‏ ‏که‏ ‏داره‏ ‏طرح‏ ‏مدرسه‏ ‏هوشمندجایگزین‏ ‏میشه‏ ‏ولی‏ ‏به‏ ‏نظرمن‏ ‏مهم‏ ‏نیست‏ ‏توچه‏ ‏مدرسه‏ ‏ای‏ ‏درس‏ ‏می‏ ‏خونی‏ ‏یاتوکلاس‏ ‏ردیف‏ ‏اول‏ ‏نیمکتی‏ ‏یاجزشاگردای‏ ‏شیطون‏ ‏ته‏ ‏کلاس،مهم‏ ‏اینه‏ ‏بدونی‏ ‏از‏ ‏پشت‏ ‏این‏ ‏نیمکت‏ ‏ها‏ ‏باید‏ ‏ادم‏ ‏موفق‏ ‏بیرون‏ ‏بیایی‏ ‏،،،موفق‏ ‏وسربلند

[ یکم مهر 1392 ] [ 10:12 ] [ samira ]

[ ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه