ساحل چشمان تو....

‏"‏‎‏سکوتت تلخ ترین حس مشترکمان بود‏"‏!!!‏

گاهی وقتا،به حس کودکی که میریم دنیامونم کوچیک میشه حس انتقام،حسادت،دروغگویی درما صفرمیشه.انقدتومعصومیت کودکی غرق میشیم که میگیم عجب روزایی رو خواستاربزرگ شدن بودیم!‏ تورویای کودکی و افسانه هاش مثل خاله ریزه گاهی کوچولوی کوچولو میشدیم،وقتی دروغ میگفتیم دماغمون مثل پینوکیو دراز میشد،یه ساعت مثل ساعت برنارد داشتیم و زمان هر وقت میخواستیم عقب و جلو میکردیم. واقعا قصه ما تو بچگی آرزویی بود برای بزرگ ترها ولی برای ما فقط یه بازی بچگونه بود. کتابای دوران مدرسمون پربود از داستانایی مثل ریزعلی خواجوی و چوپان دروغگو. این روزا شدیم همون چوپان ولی دیگه دروغمون گرگ سرجالیز نیست،شده اسکونت،بهره شرعی.یه کلاه شرعی گذاشتیم واسه همه دروغامون،میلیاردی غارت میکنیم!‏ مجنون خمسه نظامی هم که باشی یه روزی یکی ازجنس خودت لیلی قصه هاتو بایه ماشین شاسی بلند،بلند میکنه. لیلی داستان نظامی هم که باشی خودتو میدی دست مجنون آزارا سوار تا شاید یک ساعت بشینی تو ماشین گرون قیمتش. باهمه اینا واقعا بزرگی همون آرزوی قشنگ بچگی بود؟؟!!‏

[ شانزدهم شهریور 1393 ] [ 12:37 ] [ samira ]

[ ]

آرام‏ ‏تر‏ ‏بیا‏ ‏بگذار‏ ‏صدای‏ ‏قدم‏ ‏هایت‏ ‏بغضم‏ ‏رانشکند‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏سکوتت،چشمانم‏ ‏را‏ ‏به‏ ‏قطره‏ ‏واندارد...‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏ پاهایم‏ ‏سست‏ ‏شده،به‏ ‏لرزه‏ ‏واندارد...‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏زبانم‏ ‏توان‏ ‏بازگوی‏ ‏احساسم‏ ‏را‏ ‏دریده‏ ‏است..‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏دلم‏ ‏آشوب‏ ‏آمدنت‏ ‏را‏ ‏دارد...‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏وای‏ ‏که‏ ‏چه‏ ‏اجحاف‏ ‏بزرگیست‏ ‏له‏ ‏شدن‏ ‏روی‏ ‏کاغذ‏‏‏ ‏‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‎‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‎ ‎‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏زیرحچم‏ ‏خطوط‏ ‏بطلان‏ ‏یا‏ ‏حروف‏ ‏تنابیده‏ ‏شده‏ ‏بهم‏ ‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏تنها‏ ‏به‏ ‏جرم‏توالی‏ ‏سه‏ ‏گناه.....‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏ع.....ش.....ق

[ بیست و هفتم مرداد 1393 ] [ 13:33 ] [ samira ]

[ ]

باسلام‏ ‏خدمت‏ ‏همه‏ ‏دوستای‏ ‏عزیزم‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏یادمن‏ ‏بودن

مخصوصا‏ ‏عزیزترینم

چون‏ ‏من‏ ‏رو‏ ‏وبلاگ‏ ‏بقیه‏ ‏نمی‏ ‏تونم‏ ‏کامنت‏ ‏بذارم‏ ‏ازاینجا‏ ‏سال‏ ‏جدیدوبه‏ ‏همه‏ ‏تبریک‏ ‏میگم

امیدوارم‏ ‏همگی‏ ‏سال‏ ‏خوب‏ ‏وسرشار‏ ‏ازسلامتی‏ ‏داشته‏ ‏باشین

هیچ‏ ‏وقت‏ ‏غصه‏ ‏ای‏ ‏تو‏ ‏دلتون‏ ‏نباشه،به‏ ‏اون‏ ‏چیزی‏ ‏که‏ ‏میخوایید‏ ‏برسید

موفق‏ ‏وپیروز‏ ‏باشید

سال‏ ‏نو‏ ‏مبارک

[ بیست و نهم اسفند 1392 ] [ 14:4 ] [ samira ]

[ ]

سلام.....نه‏ ‏شایدم‏ ‏خداحافظ،چون‏ ‏این‏ ‏آخرین‏ ‏نوشته‏ ‏من‏ ‏خواهد‏ ‏بود‏!‏‏!‏‏!
‏فقط‏ ‏حیف‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏نکشیده‏ ‏تموم‏ ‏شد
‏درسته‏ ‏این‏ ‏وبلاگ‏ ‏مثل‏ ‏خیلی‏ ‏از‏ ‏وبلاگ‏ ‏های‏ ‏شما‏ ‏قشنگ‏ ‏ورنگارنگ‏ ‏نبود
‏ ‏ولی‏ ‏همه‏ ‏نوشته‏ ‏هاش‏ ‏ازته‏ ‏دل‏ ‏بود‏ ‏وخالصانه‏‏ ‏
‏ ‏ازهمه‏ ‏دوستان‏ ‏عزیزم‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏‏"‏ساحل‏ ‏چشمان‏ ‏تو‏"‏‏ ‏اومدن‏ ‏واقعاسپاسگذارم‏ ‏
‏ ‏‏ ‏ازتک‏ ‏تکتون‏ ‏خیلی‏ ‏چیزا‏ ‏یاد‏ ‏گرفتم.با‏ ‏خیلی‏ ‏هاتون‏ ‏زندگی‏ ‏کردم...
از‏ ‏غزل‏ ‏که‏ ‏میدونم‏ ‏مشکلاتی‏ ‏داره‏ ‏وامیدوارم‏ ‏مشکلاتش‏ ‏حل‏ ‏بشه‏ 
‏‏‏ازنیماکه‏ ‏پسربامعرفت‏ ‏وخوش‏ ‏قلبی‏ ‏بود،امیدوارم‏ ‏خونشوبسازه‏ ‏وکتابش‏ ‏وچاپ‏ ‏کنه،
اولین‏ ‏کسی‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏من‏ ‏به‏ ‏‏وبلاگش‏نظردادم‏ ‏ونوشته‏ ‏هاشو‏ ‏دوست‏ ‏دارم‏ ‏
از‏ ‏امیر‏ ‏که‏ ‏خیلی‏ ‏اذیتش‏ ‏کردم‏ ‏وامیدوارم‏ ‏منوببخشه،قالبمو‏ ‏عوض‏ ‏نکردم‏ ‏چون‏ ‏یادگاری‏ ‏اون‏ ‏بود‏ ‏دلم‏ ‏نیومد.
ازفرشته‏ ‏که‏ ‏امیدوارم‏ ‏به‏ ‏اون‏ ‏چیزی‏ ‏که‏ ‏می‏ ‏خواد‏ ‏برسه
‏از‏ ‏نوید‏ ‏که‏ ‏غرورشو‏ ‏شکستم‏ ‏که‏ ‏می‏ ‏خوام‏ ‏حلالم‏ ‏کنه‏‏ ‏وببخشه
 ‏چون‏هنوز‏ ‏اسمشو‏ ‏از‏ ‏لینکا‏ ‏پاک‏ ‏نکردم‏
‏از‏ ‏سعید‏ ‏که‏ ‏‏یه‏ ‏دختر‏ ‏خوب‏ ‏نصیبش‏ ‏بشه‏ ‏و‏ ‏تمام‏ ‏حقشو‏ ‏ازعموش‏ ‏بگیره،
آقا‏سعید‏ ‏تنهایی‏ ‏دیگه‏ ‏بسه‏ ‏وقت‏ ‏زن‏ ‏گرفتنه‏ ‏
از‏ ‏واله‏ ‏که‏ ‏خیلی‏ ‏شبیه‏ ‏شخص‏ ‏موردنظرش‏ ‏بودم‏ ‏وهمیشه‏ ‏هر‏ ‏وقت‏ ‏میومد‏ ‏بادقت‏ ‏وحوصله‏ ‏تمام‏ ‏نوشته‏ ‏هامو‏ ‏میخوند‏ ‏ازکیارش،مانیا،فاطمه،الهام،فاطمه،مصطفی‏ ‏عزیز.احسان،خورشید،پسردهن‏ ‏لق‏ ‏که‏ ‏حتی‏ ‏اسمشم‏ ‏نمیدونم،
ازهمه‏ ‏همه.،اسم‏ ‏خیلیا‏ ‏یادم‏ ‏رفت......واقعا‏ ‏ممنون.‏ ‏
اگه‏ ‏چیزی‏ ‏گفتم‏ ‏یانوشتم‏ ‏که‏ ‏کسی‏ ‏دلگیرشد‏ ‏‏معذرت‏ ‏میخوام‏و‏حلال‏ ‏کنید‏ ‏از‏ ‏خدا‏ ‏برا‏ ‏تک‏ ‏تکتون‏ ‏آرزوی‏ ‏خوشبختی‏ ‏وسلامت‏ ‏دارم

‏"‏‏یا‏ ‏حق‏ ‏سمیرا‏"‏


ادامه مطلب

[ بیستم دی 1392 ] [ 6:32 ] [ samira ]

[ ]

اینجا دنیاست...نامی دخترانه وشاید بی وفا،ولی نام دیگرش جهان است ومردانه‏!‏‏!‏‏!‏هردو غربت نشین انسان های پاک‏ ‏اند.
این‏ ‏دنیا‏ ‏یه‏ ‏روز‏ ‏خودکشیه،یه‏ ‏روز‏ ‏پرازدلخوشیه‏ ‏اما‏ ‏برای‏ ‏ما‏ ‏فقط‏ ‏یه‏ ‏تابلوی‏ ‏نقاشیه.
‏ ‏‏ ‏آی‏ ‏دنیا‏ ‏عشق‏ ‏را‏ ‏برایت‏ ‏تعریف‏ ‏کنم‏?‏‏?‏‏!‏‏!۱۶ساله‏ ‏ام‏ ‏وعاشق‏ ‏دختر‏ ‏زیبا‏ ‏روی‏ ‏همسایه‏!‏‏!‏‏!‏وپدرم‏ ‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله.....‏
‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏مکه‏ ‏رفته‏ ‏تسبیح‏ ‏به‏ ‏دست،دنبال‏ ‏دختر۲۳ساله‏ ‏ای‏ ‏است‏ ‏تا‏ ‏تازگی‏ ‏وطراوت‏ ‏آن‏ ‏را‏ ‏با‏ ‏تن۵۰ساله‏ ‏اش‏ ‏لمس‏ ‏کند...اهل‏ ‏گناه‏ ‏نیست‏‏‏ساعتی‏ ‏صیغه‏ ‏میکند‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏‏
‏خانه‏ ‏اش۴طبقه‏ ‏با‏ ‏ویلای‏ ‏لوکس..مال‏ ‏خودش‏ ‏نیست‏ ‏الطاف‏ ‏الهی‏ ‏یست‏!‏‏!‏‏!‏‏!
‏هرسال‏ ‏محرم‏ ‏شهر‏ ‏تاشهر‏ ‏را‏ ‏برنج‏ ‏نذری‏ ‏وآش‏ ‏نذری‏ ‏می‏ ‏دهد...دست‏ ‏خودش‏ ‏نیست‏ ‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏است‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
آی‏ ‏روزگار‏ ‏بسه‏ ‏دیگه‏ ‏ما‏ ‏زند‏ه‏ ‏ایم‏ ‏نفس‏ ‏نکش‏ ‏به‏ ‏جای‏ ‏ما،
حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏هوای‏ ‏دنیا‏ ‏را‏ ‏گرفته‏،ریاکاریش‏ ‏گوش‏ ‏تا‏ ‏گوش‏ ‏فلک‏ ‏را‏ ‏فرا‏ ‏گرفته..
آی‏ ‏آدما‏ ‏بسه‏ ‏دیگه‏ ‏این‏ ‏برزخه‏ ‏یا‏ ‏زندگی‏?‏‏!‏موندیم‏ ‏جدا‏ ‏ازهمدیگه‏ ‏فقط‏ ‏به‏ ‏جرم‏ ‏ندارگی‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏زمین‏ ‏که‏ ‏سهل‏ ‏است‏ ‏آسمان‏ ‏را‏ ‏هم‏ ‏گرو‏ ‏گرفته...
آآآآآآآی‏ ‏کسی‏ ‏که‏ ‏دنیا‏ ‏وآسمانش‏ ‏با‏ ‏تمام‏ ‏ستارگان‏ ‏آن‏ ‏به‏ ‏نام‏ ‏خود‏ ‏سند‏ ‏زده‏ ‏ای،
پایت‏ ‏در‏ ‏زمینی‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏من‏ ‏وامثال‏ ‏ما‏ ‏قدم‏ ‏می‏ ‏زنیم‏ ‏
اگر‏ ‏تفاوتی‏ ‏هست‏ ‏در‏ ‏قلب‏ ‏ودل‏ ‏هایمان‏ ‏نقش‏ ‏بسته‏ ‏نه‏ ‏درتسبیح‏ ‏وپول‏ ‏ومقام.....
خانه‏ ‏ابدی‏ ‏هر‏ ‏دو‏ی‏ ‏ما‏ ‏یک‏ ‏قطعه‏ ‏زمین‏ ‏تاریک‏ ‏و‏ ‏کوچک‏ ‏خداست.......‏!‏‏!‏

[ یازدهم دی 1392 ] [ 11:34 ] [ samira ]

[ ]

شادی‏ ‏که‏ ‏در‏ ‏عزای‏ ‏تو‏ ‏معنا‏ ‏نمی‏ ‏شود

شام‏ ‏شهادتت‏ ‏شب‏ ‏یلدا‏ ‏نمی‏ ‏شود

آقا....تمام‏ ‏مردم‏ ‏ایران‏ ‏مودب‏ ‏اند

‏ ‏جشنی‏ ‏به‏ ‏احترام‏ ‏تو‏ ‏برپا‏ ‏نمی‏ ‏شود

‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏

‏ ‏‏ ‏یلدا،دخترسیاه‏ ‏موی‏ ‏بلند‏ ‏بالا

‏ ‏یادگارنام‏ ‏وطن،میوه‏ ‏پاییزوعروس‏ ‏زمستان‏ ‏در‏ ‏راه‏ ‏است

‏ ‏‏اورابر‏ ‏سر‏ ‏سفره‏ ‏مهربنشانیم‏ ‏وایرانی‏ ‏بودن‏ ‏را‏ ‏فراموش‏ ‏نکنیم

‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏

رسمه‏ ‏شبه‏ ‏یلدا‏ ‏تفالی‏ ‏‏ ‏به‏ ‏حافظ‏ ‏میزنن

دوست‏ ‏داشتی‏ ‏نیت‏ ‏کن،برو‏ ‏ادامه‏ ‏مطلب...

‏ ‏‏ ‏


ادامه مطلب

[ سی ام آذر 1392 ] [ 14:31 ] [ samira ]

[ ]

‏ ‏‏ ‏‏ ‏زندگی‏ ‏پر‏ ‏از‏ ‏ابهام‏ ‏است.....‏!‏‏!‏‏‏ ‏
‏ ‏‏ ‏بی‏ ‏گناهی‏ ‏پای‏ ‏دار‏‏ ‏رفت‏ ‏و‏ ‏خندید،نمی‏ ‏دانست‏ ‏که‏ ‏پای‏ ‏دار‏ ‏خواهد‏ ‏رفت‏!‏‏ ‏
‏ ‏‏ ‏چاقو‏ ‏دسته‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏برید،ومحبت،خار‏ ‏راگل‏ ‏نکرد
‏ ‏‏ ‏همانگونه‏ ‏که‏ ‏دوری‏ ‏دوستی‏ ‏نیاورد،و‏ ‏پول‏ ‏خوشبختی‏ ‏اورد‏ ‏ا‏ ‏‏‏نگار‏ ‏دوره‏ ‏ضرب‏ ‏المثل‏ ‏ها‏ ‏به‏ ‏پایان‏ ‏رسیده‏‏ ‏ ‏هنوز‏ ‏نفهمیده‏ ‏ام‏ ‏سکوت‏ ‏علامت‏ ‏رضاست‏?‏‏!‏‏!‏‏ ‏یا‏ ‏جواب‏ ‏ابلهان‏ ‏خاموشی‏ ‏یست‏!‏‏!‏‏!‏‏ ‏درسالگرد‏ ‏متولد‏ ‏شدنمان‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏از‏ ‏عمرمان‏ ‏کم‏ ‏می‏ ‏شود‏!‏‏!‏‏!‏‏ ‏یا‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏اضافه‏!‏‏!‏‏!‏ ‏بابتش‏ ‏شاد‏ ‏باشیم‏ ‏یا‏ ‏غمزده‏?‏‏!‏‏‏‏ ‏ ‏‏
‏ ‏‏ ‏واقعا‏ ‏دنیا‏ ‏رسم‏ ‏غریبی‏ ‏دارد....‏ ‏تو‏ ‏گفتی‏ ‏چترها‏ ‏را‏ ‏باید‏ ‏بست،زیر‏ ‏باران‏ ‏باید‏ ‏رفت‏ ‏ ما‏ ‏به‏ ‏هوای‏ ‏بارانی‏ ‏می‏ ‏گوییم‏ ‏خراب‏!‏‏!‏‏!‏وحتما‏ ‏به‏ ‏صیغه‏ ‏ساعتی‏ ‏هم‏ ‏می‏ ‏گوییم‏ ‏ثواب‏!‏‏!‏‏!‏ ‏‏ ‏‏ ‏تو‏ ‏گفتی:الا‏ ‏یا‏ ‏ایها‏ ‏الساقی‏ ‏ادر‏ ‏کاسأ‏ ‏وناولها‏ ‏‏... ‏‏*‏‏*‏‏*‏.... ‏‏‏که‏ ‏عشق‏ ‏آسان‏ ‏نمود‏اول‏ ‏ولی‏ ‏افتادمشکل‏ ‏ها‏ ‏ماگفتیم:تنم‏ ‏ارزانی‏ ‏توست،سیرابم‏ ‏نکنی‏ ‏هرزه‏ ‏میشوم‏!‏‏!‏‏!
‏ ‏زندگی‏ ‏قصه‏ ‏کدام‏ ‏اعمال‏ ‏ماست‏?‏‏!‏‏‏‏ ‏کدا‏م‏ ‏را‏ ‏زندگی‏ ‏کنیم‏?‏‏!‏‏!قصه‏ ‏زندگی‏ ‏ما‏ ‏ازهمان‏ ‏ابتدا‏ ‏به‏ ‏سر‏ ‏امده‏ ‏بود
‏ ‏فقط‏ ‏در‏ ‏میان‏ ‏این‏ ‏قصه‏ ‏ها،کلاغی‏ ‏آواره‏ ‏شد......

[ دوم آذر 1392 ] [ 12:41 ] [ samira ]

[ ]

روی‏ ‏دستش،پسرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه.....

نیزه‏ ‏ها‏ ‏تاجگرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....
‏ ‏

این‏ ‏چه‏ ‏خورشید‏ ‏غریبیست‏ ‏که‏ ‏با‏ ‏حال‏ ‏نزار

پای‏ ‏نعش‏ ‏قمرش‏ ‏رفت.ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....

‏ ‏

‏ ‏‏ ‏شیرمردی‏ ‏که‏ ‏دران‏ ‏واقعه‏ ۷۲‏ ‏بار

دست‏ ‏غم‏ ‏برکمرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....

‏ ‏

هر‏ ‏طرف‏ ‏می‏ ‏نگری‏ ‏نام‏ ‏حسین‏ ‏است‏ ‏و‏ ‏حسین

ای‏ ‏وااای......سرش‏ ‏رفت‏ ،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه.....


[ هفدهم آبان 1392 ] [ 12:25 ] [ samira ]

[ ]

ساعات‏ ‏‏ ‏تعطیلی‏ ‏تمام‏ ‏مدارس‏ ‏منطقه‏ ‏را‏ ‏می‏ ‏دانست،،،
یک‏ ‏ساعت‏ ‏مانده‏ ‏به‏ ‏ان،جلو‏ ‏اینه‏ ‏با‏ ‏موهای‏ ‏تازه‏ ‏ژل‏ ‏کرده‏ ‏خود‏ ‏کلنجار‏ ‏می‏ ‏رفت‏ ‏
جلو‏ ‏در‏ ‏مدرسه‏ ‏ایستاده‏ ‏ومنتظره‏ ‏کیس‏ ‏مناسب‏ ‏بود‏ ‏تاشاید‏ ‏سرگرمی‏ ‏ان‏ ‏روزش‏ ‏تامین‏ ‏شود.....‏ ‏
دختری‏ ‏باظاهرکاملا‏ ‏غیرعادی‏ ‏در‏ ‏خیابان‏ ‏راه‏ ‏می‏ ‏رفت‏ ‏واظهار‏ ‏خودنمایی‏ ‏می‏ ‏کرد.
با‏ ‏دیدن‏ ‏دختربه‏ ‏سمتش‏ ‏رفت......
لباس‏ ‏ها‏ ‏و‏ ‏وضعیت‏ ‏پوششیه‏ ‏دختر‏ ‏به‏ ‏قدری‏ ‏زننده‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏ناخوداگاه‏ ‏هر‏ ‏پسری‏ ‏را‏ ‏به‏ ‏طرفش‏ ‏می‏ ‏کشاند‏ ‏
چند‏ ‏کلام‏ ‏حرف‏ ‏که‏ ‏زد...باهم‏ ‏همرا‏ ‏شدند.....
در‏ ‏ان‏ ‏طرف‏ ‏خیابان‏ ‏پسری‏ ‏دیگر‏ ‏دست‏ ‏به‏ ‏دست‏ ‏با‏ ‏دخترکی‏ ‏را‏ ‏می‏ ‏رفت‏‏ ‏
صدای ‏خنده‏ ‏هاشان‏ ‏گوش‏ ‏تا‏ ‏گوش‏ ‏خیابان‏ ‏شنیده‏ ‏می‏ ‏شدشد
چشمانش‏ ‏به‏ ‏ان‏ ‏دو‏ ‏که‏ ‏ختم‏ ‏شد‏ ‏ایستاد‏ ‏وخیره‏ ‏به‏ ‏چشمان‏ ‏دخترک‏ ‏مبهوت‏ ‏شد..
دختر‏ ‏با‏ ‏صدایی‏ ‏لرزان‏ ‏گفت:داداش‏ ‏ببخشید‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
پسر‏ ‏انعکاس‏ ‏رفتار‏ ‏خود‏ ‏را،‏ ‏با‏ ‏ناموس‏ ‏خودش‏ ‏دید......‏!‏‏!‏‏!‏
عمل‏ ‏متقابل‏ ‏او‏ ‏جواب‏ ‏کاری‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏خود‏ ‏نیز‏ ‏با‏ ‏دیگران‏ ‏داشت......‏!‏‏!‏‏!‏

[ چهارم آبان 1392 ] [ 18:47 ] [ samira ]

[ ]

دیشب‏ ‏با‏ ‏خدا‏ ‏دعوایم‏ ‏شد......‏!‏‏!‏‏‏!‏
باهم‏ ‏قهرکردیم.....‏!‏‏!‏‏‏!‏
‏از‏ ‏نداده‏ ‏هایش‏ ‏گله‏ ‏مند‏ ‏بودم.....
‏ ‏واز‏ ‏داده‏ ‏هایش‏ ‏رضایت‏ ‏نداشتم...
حکمتش‏ ‏را‏ ‏فقظ‏ ‏سخن،سر‏ ‏زبان‏ ‏ها‏ ‏می‏ ‏دانستم.....
خواسته‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏بر‏ ‏خواسته‏ ‏او‏ ‏مرجح‏ ‏می‏ ‏دیدم....
‏وهدف‏ ‏هایم‏ ‏را‏ ‏اجباری‏ ‏برای‏ ‏براورده‏ ‏شدن.....‏‏
فکرکردم‏ ‏دیگر‏ ‏مرا‏ ‏دوست‏ ‏ندارد...‏!‏‏!‏‏!‏
‏ ‏‏ ‏گوشه‏ ‏ای‏ ‏نشستم‏ ‏واز‏ ‏اینکه‏ ‏مرا‏ ‏نمی‏ ‏بیند‏ ‏شاکی‏ ‏بودم‏.
چند‏ ‏قطره‏ ‏اشک‏ ‏که‏ ‏از‏ ‏گونه‏ ‏هایم‏ ‏چکید....وخوابم‏ ‏گرفت‏!‏‏
صبح‏ ‏که‏ ‏بیدار‏ ‏شدم.هوا‏ ‏گرفته‏ ‏بود..‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏
مادرم‏ ‏گفت:نمی‏ ‏دانی‏ ‏از‏ ‏دیشب‏ ‏تاصبح‏ ‏چه‏ ‏بارانی‏ ‏می‏ ‏امد.....‏!‏‏‏!‏
‏انگار‏ ‏خدا‏ ‏هم‏ ‏دلش‏ ‏ازمن‏ ‏شکسته‏ ‏بود....‏!‏‏‏!‏‏
دانستم‏ ‏خدا‏ ‏مرا‏ ‏می‏ ‏بیند،می‏ ‏فهمد....
‏وتمام‏ ‏خواسته‏ ‏هایم‏ ‏را‏ ‏می‏ ‏شنود......‏
‏بعداز‏ ‏بارانی‏ ‏سخت،هوایی‏ ‏تازه‏ ‏رالمس‏ ‏کردم‏ ‏وبوی‏ ‏دل‏ ‏انگیزی‏ ‏ازسرسبزی‏ ‏زمین‏ ‏واسمان‏ ‏به‏ ‏مشام‏ ‏می‏ ‏رسید...‏
ودانستم‏ ‏خدا‏ ‏مرا‏ ‏به‏ ‏شیوه‏ ‏خدایی‏ ‏سنجید......
ومعجزه‏ ‏اش‏ ‏رابر‏ ‏من‏ ‏ارزانی‏ ‏داشت...‏
تاشکرگزارش‏ ‏باشم........


[ بیست و سوم مهر 1392 ] [ 11:50 ] [ samira ]

[ ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه