ساحل چشمان تو....
انتظار،نغمه خیس نگاه انسان هایی است که زندگیشان بوی تنهایی می دهد...

دیگریادگرفته ام چگونه خودم راهزار دفعه ازاول بشمارم و همیشه یک نفرکم بیاورم،تاوقتی به خیابان می روم ول نکنم دستان کودکی ام را،تاهرچه قدردلم می خواهدگم شوم.گم شوم دردنیایی که کسی منتظرنیست.گم شوم دردنیایی که رسم مردمانش بدعهدی،کردارشان بی وفائیست.انگاربه دنیا آمدن هم وظیفه سنگینی است که ناخواسته بردوشمان نهاده می شود.درسته وظیفه سنگینی است پرکردن صفحات شناسنامه،صفحه به صفحه،خط به خط.اماچه آسان با روان نویسی بدخط،صفحه اول رامامور ثبت احوال برعهده میگیرد بی آنکه دغدغه ای داشته باشدکه این خط کج سرنوشتی را رقم می زند،سرگذشتی را قلم می زند...
+ تاريخ هشتم آذر 1393ساعت 12:30 نويسنده samira |

 

 

 

دلم تنهاست،غم گوشه دلم سنگینی میکنه.احساس میکنم طاعون غم گرفتم.

تنهام مثل کسی که تنها رفیقش سقف و دیواره،شباشم ابری ودلگیر،اونم ازدود سیگاره.

یه کس که خسته ازراه،خسته اززمین خوردن،کسی که سقف آرزوهاشم خلاصه میشه تو مردن،

همون که نخواست باورکنه اینوکه رسم روزگاراینه که تنهاهمدم شب هاش یه مشت آهنگ غمگینه.

یه وقتایی راضی ازاینی که میبینی خطرکردی،همیشه قصه رفتن نیست یه جایی خوبه برگردی.

بین جاده تهش چی شدکه عشق از راه دور معلومه.

باشه میرم با زخم های مانده از یک سال سرد آن هم برفی که آمد آشیانم راشکست.

ازهجوم سایه ها دیگرنگاهم خسته است،ازنگاه توتاول غربت به روی احساسم نشست.

طرح ویران کردنم ساده اما عجیب،روی جلد خاطراتم دست طوفان نقش بست.....

خدایااااا قسمت و حکمت زندگی را بگذار پای کسی که ایمان دارد،

من دنبال معجزه ام.... فقط معجزه

 

 

 

+ تاريخ بیست و ششم آبان 1393ساعت 17:24 نويسنده samira |

 

 

 

گاهی وقتا،به حس کودکی که میریم

دنیامونم کوچیک میشه حس انتقام،حسادت،دروغگویی درما صفرمیشه.

انقدتومعصومیت کودکی غرق میشیم که میگیم عجب روزایی رو خواستاربزرگ شدن بودیم!‏

تورویای کودکی و افسانه هاش مثل خاله ریزه گاهی کوچولوی کوچولو میشدیم،

وقتی دروغ میگفتیم دماغمون مثل پینوکیو دراز میشد،

یه ساعت مثل ساعت برنارد داشتیم و زمان هر وقت میخواستیم عقب و جلو میکردیم.

واقعا قصه ما تو بچگی آرزویی بود برای بزرگ ترها ولی برای ما فقط یه بازی بچگونه بود.

کتابای دوران مدرسمون پربود از داستانایی مثل ریزعلی خواجوی و چوپان دروغگو. این روزا شدیم

همون چوپان ولی دیگه دروغمون گرگ سرجالیز نیست،شده اسکونت،بهره شرعی.یه کلاه شرعی گذاشتیم

واسه همه دروغامون،میلیاردی غارت میکنیم!‏

مجنون خمسه نظامی هم که باشی یه روزی یکی ازجنس خودت لیلی قصه هاتو

بایه ماشین شاسی بلند،بلند میکنه.

لیلی داستان نظامی هم که باشی

خودتو میدی دست مجنون آزارا سوار تا شاید یک ساعت بشینی تو ماشین گرون قیمتش.

باهمه اینا واقعا بزرگی همون آرزوی قشنگ بچگی بود؟؟!!‏

 

 

 

 

+ تاريخ شانزدهم شهریور 1393ساعت 12:37 نويسنده samira |

                           

 

 

                                          آرام‏ ‏تر‏ ‏بیا‏ ‏بگذار‏ ‏صدای‏ ‏قدم‏ ‏هایت‏ ‏بغضم‏ ‏رانشکند‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏  ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏سکوتت،چشمانم‏ ‏را‏ ‏به‏ ‏قطره‏ ‏واندارد...‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏ پاهایم‏ ‏سست‏ ‏شده،به‏ ‏لرزه‏ ‏واندارد...‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏ ‏‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏زبانم‏ ‏توان‏ ‏بازگوی‏ ‏احساسم‏ ‏را‏ ‏دریده‏ ‏است..‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏دلم‏ ‏آشوب‏ ‏آمدنت‏ ‏را‏ ‏دارد...‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏  ‏‏ ‏‏وای‏ ‏که‏ ‏چه‏ ‏اجحاف‏ ‏بزرگیست‏ ‏له‏ ‏شدن‏ ‏روی‏ ‏کاغذ‏‏‏ ‏‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏زیرحچم‏ ‏خطوط‏ ‏بطلان‏ ‏یا‏ ‏حروف‏ ‏تنابیده‏ ‏شده‏ ‏بهم‏ ‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏تنها‏ ‏به‏ ‏جرم‏توالی‏ ‏سه‏ ‏گناه.....‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ **‏‏ ‏‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏ع.....ش.....ق      **

 

 

 

+ تاريخ بیست و هفتم مرداد 1393ساعت 13:33 نويسنده samira |

 

 

 

باسلام‏ ‏خدمت‏ ‏همه‏ ‏دوستای‏ ‏عزیزم‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏یادمن‏ ‏بودن

مخصوصا‏ ‏عزیزترینم

چون‏ ‏من‏ ‏رو‏ ‏وبلاگ‏ ‏بقیه‏ ‏نمی‏ ‏تونم‏ ‏کامنت‏ ‏بذارم‏ ‏ازاینجا‏ ‏سال‏ ‏جدیدوبه‏ ‏همه‏ ‏تبریک‏ ‏میگم

امیدوارم‏ ‏همگی‏ ‏سال‏ ‏خوب‏ ‏وسرشار‏ ‏ازسلامتی‏ ‏داشته‏ ‏باشین

هیچ‏ ‏وقت‏ ‏غصه‏ ‏ای‏ ‏تو‏ ‏دلتون‏ ‏نباشه،به‏ ‏اون‏ ‏چیزی‏ ‏که‏ ‏میخوایید‏ ‏برسید

موفق‏ ‏وپیروز‏ ‏باشید

سال‏ ‏نو‏ ‏مبارک

 

 

 

 

+ تاريخ بیست و نهم اسفند 1392ساعت 14:4 نويسنده samira |
 
 
 
 
سلام.....نه‏ ‏شایدم‏ ‏خداحافظ،چون‏ ‏این‏ ‏آخرین‏ ‏نوشته‏ ‏من‏ ‏خواهد‏ ‏بود‏!‏‏!‏‏!
 
‏فقط‏ ‏حیف‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏نکشیده‏ ‏تموم‏ ‏شد
 
‏درسته‏ ‏این‏ ‏وبلاگ‏ ‏مثل‏ ‏خیلی‏ ‏از‏ ‏وبلاگ‏ ‏های‏ ‏شما‏ ‏قشنگ‏ ‏ورنگارنگ‏ ‏نبود
 
‏ ‏ولی‏ ‏همه‏ ‏نوشته‏ ‏هاش‏ ‏ازته‏ ‏دل‏ ‏بود‏ ‏وخالصانه‏‏ ‏

‏ ‏ازهمه‏ ‏دوستان‏ ‏عزیزم‏ ‏که‏ ‏به‏ ‏‏"‏ساحل‏ ‏چشمان‏ ‏تو‏"‏‏ ‏اومدن‏ ‏واقعاسپاسگذارم‏ ‏

‏ ‏‏ ‏ازتک‏ ‏تکتون‏ ‏خیلی‏ ‏چیزا‏ ‏یاد‏ ‏گرفتم.با‏ ‏خیلی‏ ‏هاتون‏ ‏زندگی‏ ‏کردم...

از‏ ‏غزل‏ ‏که‏ ‏میدونم‏ ‏مشکلاتی‏ ‏داره‏ ‏وامیدوارم‏ ‏مشکلاتش‏ ‏حل‏ ‏بشه‏ 


‏‏‏ازنیماکه‏ ‏پسربامعرفت‏ ‏وخوش‏ ‏قلبی‏ ‏بود،امیدوارم‏ ‏خونشوبسازه‏ ‏وکتابش‏ ‏وچاپ‏ ‏کنه،


اولین‏ ‏کسی‏ ‏بود‏ ‏که‏ ‏من‏ ‏به‏ ‏‏وبلاگش‏نظردادم‏ ‏ونوشته‏ ‏هاشو‏ ‏دوست‏ ‏دارم‏ ‏


از‏ ‏امیر‏ ‏که‏ ‏خیلی‏ ‏اذیتش‏ ‏کردم‏ ‏وامیدوارم‏ ‏منوببخشه،قالبمو‏ ‏عوض‏ ‏نکردم‏ ‏چون‏ ‏یادگاری‏ ‏اون‏ ‏بود‏ ‏دلم‏ ‏نیومد.

ازفرشته‏ ‏که‏ ‏امیدوارم‏ ‏به‏ ‏اون‏ ‏چیزی‏ ‏که‏ ‏می‏ ‏خواد‏ ‏برسه
 
‏از‏ ‏نوید‏ ‏که‏ ‏غرورشو‏ ‏شکستم‏ ‏که‏ ‏می‏ ‏خوام‏ ‏حلالم‏ ‏کنه‏‏ ‏وببخشه
 
 ‏چون‏هنوز‏ ‏اسمشو‏ ‏از‏ ‏لینکا‏ ‏پاک‏ ‏نکردم‏
 
‏از‏ ‏سعید‏ ‏که‏ ‏‏یه‏ ‏دختر‏ ‏خوب‏ ‏نصیبش‏ ‏بشه‏ ‏و‏ ‏تمام‏ ‏حقشو‏ ‏ازعموش‏ ‏بگیره،
 
آقا‏سعید‏ ‏تنهایی‏ ‏دیگه‏ ‏بسه‏ ‏وقت‏ ‏زن‏ ‏گرفتنه‏ ‏

از‏ ‏واله‏ ‏که‏ ‏خیلی‏ ‏شبیه‏ ‏شخص‏ ‏موردنظرش‏ ‏بودم‏ ‏وهمیشه‏ ‏هر‏ ‏وقت‏ ‏میومد‏ ‏بادقت‏ ‏وحوصله‏ ‏

تمام‏ ‏نوشته‏ ‏هامو‏ ‏میخوند‏ ‏ازکیارش،مانیا،فاطمه،الهام،فاطمه،مصطفی‏ ‏عزیز.احسان،خورشید،

پسردهن‏ ‏لق‏ ‏که‏ ‏حتی‏ ‏اسمشم‏ ‏نمیدونم،

ازهمه‏ ‏همه.،اسم‏ ‏خیلیا‏ ‏یادم‏ ‏رفت......واقعا‏ ‏ممنون.‏ ‏


اگه‏ ‏چیزی‏ ‏گفتم‏ ‏یانوشتم‏ ‏که‏ ‏کسی‏ ‏دلگیرشد‏ ‏‏معذرت‏ ‏میخوام‏و‏حلال‏ ‏کنید

‏ ‏از‏ ‏خدا‏ ‏برا‏ ‏تک‏ ‏تکتون‏ ‏آرزوی‏ ‏خوشبختی‏ ‏وسلامت‏ ‏دارم

‏"‏‏یا‏ ‏حق‏ ‏سمیرا‏"‏

 


ادامه مطلب
+ تاريخ بیستم دی 1392ساعت 6:32 نويسنده samira |
اینجا دنیاست...نامی دخترانه وشاید بی وفا،ولی نام دیگرش جهان است ومردانه‏!‏‏!‏‏!‏هردو غربت نشین انسان های پاک‏ ‏اند.
این‏ ‏دنیا‏ ‏یه‏ ‏روز‏ ‏خودکشیه،یه‏ ‏روز‏ ‏پرازدلخوشیه‏ ‏اما‏ ‏برای‏ ‏ما‏ ‏فقط‏ ‏یه‏ ‏تابلوی‏ ‏نقاشیه.
‏ ‏‏ ‏آی‏ ‏دنیا‏ ‏عشق‏ ‏را‏ ‏برایت‏ ‏تعریف‏ ‏کنم‏?‏‏?‏‏!‏‏!۱۶ساله‏ ‏ام‏ ‏وعاشق‏ ‏دختر‏ ‏زیبا‏ ‏روی‏ ‏همسایه‏!‏‏!‏‏!‏وپدرم‏ ‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله.....‏
‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏مکه‏ ‏رفته‏ ‏تسبیح‏ ‏به‏ ‏دست،دنبال‏ ‏دختر۲۳ساله‏ ‏ای‏ ‏است‏ ‏تا‏ ‏تازگی‏ ‏وطراوت‏ ‏آن‏ ‏را‏ ‏با‏ ‏تن۵۰ساله‏ ‏اش‏ ‏لمس‏ ‏کند...اهل‏ ‏گناه‏ ‏نیست‏‏‏ساعتی‏ ‏صیغه‏ ‏میکند‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏‏
‏خانه‏ ‏اش۴طبقه‏ ‏با‏ ‏ویلای‏ ‏لوکس..مال‏ ‏خودش‏ ‏نیست‏ ‏الطاف‏ ‏الهی‏ ‏یست‏!‏‏!‏‏!‏‏!
‏هرسال‏ ‏محرم‏ ‏شهر‏ ‏تاشهر‏ ‏را‏ ‏برنج‏ ‏نذری‏ ‏وآش‏ ‏نذری‏ ‏می‏ ‏دهد...دست‏ ‏خودش‏ ‏نیست‏ ‏حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏است‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
آی‏ ‏روزگار‏ ‏بسه‏ ‏دیگه‏ ‏ما‏ ‏زند‏ه‏ ‏ایم‏ ‏نفس‏ ‏نکش‏ ‏به‏ ‏جای‏ ‏ما،
حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏هوای‏ ‏دنیا‏ ‏را‏ ‏گرفته‏،ریاکاریش‏ ‏گوش‏ ‏تا‏ ‏گوش‏ ‏فلک‏ ‏را‏ ‏فرا‏ ‏گرفته..
آی‏ ‏آدما‏ ‏بسه‏ ‏دیگه‏ ‏این‏ ‏برزخه‏ ‏یا‏ ‏زندگی‏?‏‏!‏موندیم‏ ‏جدا‏ ‏ازهمدیگه‏ ‏فقط‏ ‏به‏ ‏جرم‏ ‏ندارگی‏!‏‏!‏‏!‏‏!‏
حاج‏ ‏آقای‏ ‏محله‏ ‏زمین‏ ‏که‏ ‏سهل‏ ‏است‏ ‏آسمان‏ ‏را‏ ‏هم‏ ‏گرو‏ ‏گرفته...
آآآآآآآی‏ ‏کسی‏ ‏که‏ ‏دنیا‏ ‏وآسمانش‏ ‏با‏ ‏تمام‏ ‏ستارگان‏ ‏آن‏ ‏به‏ ‏نام‏ ‏خود‏ ‏سند‏ ‏زده‏ ‏ای،
پایت‏ ‏در‏ ‏زمینی‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏من‏ ‏وامثال‏ ‏ما‏ ‏قدم‏ ‏می‏ ‏زنیم‏ ‏
اگر‏ ‏تفاوتی‏ ‏هست‏ ‏در‏ ‏قلب‏ ‏ودل‏ ‏هایمان‏ ‏نقش‏ ‏بسته‏ ‏نه‏ ‏درتسبیح‏ ‏وپول‏ ‏ومقام.....
خانه‏ ‏ابدی‏ ‏هر‏ ‏دو‏ی‏ ‏ما‏ ‏یک‏ ‏قطعه‏ ‏زمین‏ ‏تاریک‏ ‏و‏ ‏کوچک‏ ‏خداست.......‏!‏‏!‏

+ تاريخ یازدهم دی 1392ساعت 11:34 نويسنده samira |
شادی‏ ‏که‏ ‏در‏ ‏عزای‏ ‏تو‏ ‏معنا‏ ‏نمی‏ ‏شود

شام‏ ‏شهادتت‏ ‏شب‏ ‏یلدا‏ ‏نمی‏ ‏شود

آقا....تمام‏ ‏مردم‏ ‏ایران‏ ‏مودب‏ ‏اند

‏ ‏جشنی‏ ‏به‏ ‏احترام‏ ‏تو‏ ‏برپا‏ ‏نمی‏ ‏شود

‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏

‏ ‏‏ ‏یلدا،دخترسیاه‏ ‏موی‏ ‏بلند‏ ‏بالا

‏ ‏یادگارنام‏ ‏وطن،میوه‏ ‏پاییزوعروس‏ ‏زمستان‏ ‏در‏ ‏راه‏ ‏است

‏ ‏‏اورابر‏ ‏سر‏ ‏سفره‏ ‏مهربنشانیم‏ ‏وایرانی‏ ‏بودن‏ ‏را‏ ‏فراموش‏ ‏نکنیم

‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏*‏‏

رسمه‏ ‏شبه‏ ‏یلدا‏ ‏تفالی‏ ‏‏ ‏به‏ ‏حافظ‏ ‏میزنن

دوست‏ ‏داشتی‏ ‏نیت‏ ‏کن،برو‏ ‏ادامه‏ ‏مطلب...

‏ ‏‏ ‏


ادامه مطلب
+ تاريخ سی ام آذر 1392ساعت 14:31 نويسنده samira |
‏ ‏‏ ‏‏ ‏زندگی‏ ‏پر‏ ‏از‏ ‏ابهام‏ ‏است.....‏!‏‏!‏‏‏ ‏
‏ ‏‏ ‏بی‏ ‏گناهی‏ ‏پای‏ ‏دار‏‏ ‏رفت‏ ‏و‏ ‏خندید،نمی‏ ‏دانست‏ ‏که‏ ‏پای‏ ‏دار‏ ‏خواهد‏ ‏رفت‏!‏‏ ‏
‏ ‏‏ ‏چاقو‏ ‏دسته‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏برید،ومحبت،خار‏ ‏راگل‏ ‏نکرد
‏ ‏‏ ‏همانگونه‏ ‏که‏ ‏دوری‏ ‏دوستی‏ ‏نیاورد،و‏ ‏پول‏ ‏خوشبختی‏ ‏اورد‏ ‏ا‏ ‏‏‏نگار‏ ‏دوره‏ ‏ضرب‏ ‏المثل‏ ‏ها‏ ‏به‏ ‏پایان‏ ‏رسیده‏‏ ‏ ‏هنوز‏ ‏نفهمیده‏ ‏ام‏ ‏سکوت‏ ‏علامت‏ ‏رضاست‏?‏‏!‏‏!‏‏ ‏یا‏ ‏جواب‏ ‏ابلهان‏ ‏خاموشی‏ ‏یست‏!‏‏!‏‏!‏‏ ‏درسالگرد‏ ‏متولد‏ ‏شدنمان‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏از‏ ‏عمرمان‏ ‏کم‏ ‏می‏ ‏شود‏!‏‏!‏‏!‏‏ ‏یا‏ ‏یک‏ ‏سال‏ ‏اضافه‏!‏‏!‏‏!‏ ‏بابتش‏ ‏شاد‏ ‏باشیم‏ ‏یا‏ ‏غمزده‏?‏‏!‏‏‏‏ ‏ ‏‏
‏ ‏‏ ‏واقعا‏ ‏دنیا‏ ‏رسم‏ ‏غریبی‏ ‏دارد....‏ ‏تو‏ ‏گفتی‏ ‏چترها‏ ‏را‏ ‏باید‏ ‏بست،زیر‏ ‏باران‏ ‏باید‏ ‏رفت‏ ‏ ما‏ ‏به‏ ‏هوای‏ ‏بارانی‏ ‏می‏ ‏گوییم‏ ‏خراب‏!‏‏!‏‏!‏وحتما‏ ‏به‏ ‏صیغه‏ ‏ساعتی‏ ‏هم‏ ‏می‏ ‏گوییم‏ ‏ثواب‏!‏‏!‏‏!‏ ‏‏ ‏‏ ‏تو‏ ‏گفتی:الا‏ ‏یا‏ ‏ایها‏ ‏الساقی‏ ‏ادر‏ ‏کاسأ‏ ‏وناولها‏ ‏‏... ‏‏*‏‏*‏‏*‏.... ‏‏‏که‏ ‏عشق‏ ‏آسان‏ ‏نمود‏اول‏ ‏ولی‏ ‏افتادمشکل‏ ‏ها‏ ‏ماگفتیم:تنم‏ ‏ارزانی‏ ‏توست،سیرابم‏ ‏نکنی‏ ‏هرزه‏ ‏میشوم‏!‏‏!‏‏!
‏ ‏زندگی‏ ‏قصه‏ ‏کدام‏ ‏اعمال‏ ‏ماست‏?‏‏!‏‏‏‏ ‏کدا‏م‏ ‏را‏ ‏زندگی‏ ‏کنیم‏?‏‏!‏‏!قصه‏ ‏زندگی‏ ‏ما‏ ‏ازهمان‏ ‏ابتدا‏ ‏به‏ ‏سر‏ ‏امده‏ ‏بود
‏ ‏فقط‏ ‏در‏ ‏میان‏ ‏این‏ ‏قصه‏ ‏ها،کلاغی‏ ‏آواره‏ ‏شد......
+ تاريخ دوم آذر 1392ساعت 12:41 نويسنده samira |
روی‏ ‏دستش،پسرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه.....

نیزه‏ ‏ها‏ ‏تاجگرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....
‏ ‏

این‏ ‏چه‏ ‏خورشید‏ ‏غریبیست‏ ‏که‏ ‏با‏ ‏حال‏ ‏نزار

پای‏ ‏نعش‏ ‏قمرش‏ ‏رفت.ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....

‏ ‏

‏ ‏‏ ‏شیرمردی‏ ‏که‏ ‏دران‏ ‏واقعه‏ ۷۲‏ ‏بار

دست‏ ‏غم‏ ‏برکمرش‏ ‏رفت،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه....

‏ ‏

هر‏ ‏طرف‏ ‏می‏ ‏نگری‏ ‏نام‏ ‏حسین‏ ‏است‏ ‏و‏ ‏حسین

ای‏ ‏وااای......سرش‏ ‏رفت‏ ،ولی‏ ‏قولش‏ ‏نه.....


+ تاريخ هفدهم آبان 1392ساعت 12:25 نويسنده samira |